Bert Krabbenborg in Smederij De Schoppe.
Bronckhorst - De vierde Kunst10Daagse van Bronckhorst Kunst&Cultuur, Natuurlijk vindt plaats van 7 tot en met 16 mei 2010. Voor deze Kunst10Daagse wordt een nieuwe brochure samengesteld, met een vertrouwde formule: Kunst en Cultuur te bezichtigen in de galeries, ateliers en tentoonstellingsruimten, terwijl de route de Natuur in Bronckhorst laat beleven. IJzerkunstenaar Bert Krabbenborg maakt kunstwerken van oud ijzer en andere materialen en exposeert in zijn eigen tuin en Smederij de Schoppe. Tijdens de Kunst10Daagse is hij elke middag aan het werk en kunnen belangstellenden meekijken.
Bert Krabbbenborg werd in 1964 geboren in Vorden. Zijn vroegste kunstwerk dateert van toen hij een jaar of tien was. Hij zou elk half jaar weer iets nieuws maken. Hij herinnert zich nog dat hij als kind in de kerk zat. “Dan zag ik die marmeren zuil, dat moest nota bene uit Italië komen, zonder benzine. Wat ze toen zonder stekker konden maken, inspireerde me al, heeft altijd mijn aandacht gehad. Die waterspuwers, al die vormen’. Heb ik altijd mooi gevonden,” vertelt hij.
“Tekenen ging me redelijk af en als ik door een bos liep zag ik in een takje al van alles.” De liefde voor ijzer kwam toen hij met bromfietsen en later auto’s kluste. Tekenen vindt hij nog steeds belangrijk. “Je kunt beter tekenen zonder te oefenen, door beter te kijken. Als je langer naar iets kijkt, gedetailleerder, geconcentreerder, teken je al beter.” Bert maakt schetsen, cartoons, stipverhaaltjes of muurtekeningen. Na de LTS kon hij als automonteur niet aan de slag. “Het was een slechte tijd.” Hij wilde toch in de metaal blijven en kwam bij Ten Have in Vorden terecht. Vervolgens werkte hij bij Jansen Metaalwaren, eveneens in Vorden en Van Blankers Metaaltechniek in Zutphen. Maar het seriewerk was niks voor Bert en hij nam ontslag.
“Daarna ben ik bij Oldenhave terecht gekomen,” vertelt hij verder. “Bij een smid komen ze met zulke vreemde dingen en worden de gekste oplossingen gevraagd. Het zijn vaak voorwerpen die je nooit hebt gemaakt, maar die je toch maar gaat maken. Dat is qua creativiteit leuk. Ik vindt het prettig, als ik niet weet wat ik morgen moet gaan doen.”
Bert Krabbenborg werkt alweer 20 jaar bij Smederij Oldenhave in Vorden, waar hij verschillende laswerkzaamheden verricht. De kroonluchters van de Ridderzaal bijvoorbeeld, koperen lampen, maar ook divers hang- en sluitwerk. “Smeden is een ambacht. Het is kunstig, maar het blijft een concept dat al meerdere malen gemaakt is. Op het moment dat je begint weet je al wat het wordt, het is geen verrassing meer. Met kunst kun je alle kanten nog op. Onder het maken veranderen de inzichten én het kunstwerk.” Vooral het afval bij de smederij inspireert hem. “Dan zie ik dingen in de container liggen.
Als smid weet ik hoeveel werk het is geweest om een bepaalde vorm te krijgen. Dat kan weer een basis zijn voor een kunstwerk.” Ook de tangen van het winnende kunstwerk van de Gelderlander Kunstprijs 2009, ‘Kijvende piranha’s’, komen uit een container van een boer uit de buurt. “Het zijn tangen om oren te blikken van varkens,” legt Bert uit. Zijn vrouw Monique vult aan: “Het is kunst waar je aan mag zitten. Dat was ook de bedoeling. Het is voor kinderen, om ze de beleving van kunst mee te geven, belangrijk dat ze ergens aan mogen zitten. Maar dat zijn de mensen helemaal niet gewend.”
De jury beoordeelde zijn werk. “Het is kinetische kunst, beweegbaar. Daar waren ze wel van gecharmeerd. En dat het een hoop lawaai maakte, vonden ze helemaal prachtig, naast het materiaal gebruik, nieuw en oud bij elkaar en een strakke uitvoering.“ Een kunstcriticus ziet veel mooi geschilderde werken, maar ze zijn niet origineel. “Doordat er zoveel kunstschilders zijn, is het veel moeilijker om origineel uit de hoek te komen,” lacht Bert. “Een kunstcriticus heeft al veel gezien. Ook als het mooi is uitgevoerd, raakt het hem niet meer.”
Bert en Monique Krabbenborg wonen bijna 20 jaar aan de Banninkstraat. De flinke schuur op het terrein kochten ze er later bij. Bert richtte daar werkplekken in voor de reparatie van brommers en auto’s en zijn Smederij de Schoppe, maar kreeg tevens de mogelijkheid om de bakken, dozen en stellingen met oud ijzer waar nog een kunstwerk van gemaakt kan worden, op te bergen. “Voor mij bestaat er geen afval, alleen materiaal wat tijdelijk niet gebruikt wordt,” vindt hij, wetend dat het soms jaren duurt voor het materiaal wordt gebruikt voor een kunstwerk.
Bert werkt niet alleen met gebruikte materialen. Ook nieuwe materialen worden verwerkt, zoals RVS, ijzer, koper, messing, steen, hout of combinaties hiervan. De ervaring die hij op de smederij heeft opgedaan, gebruikt hij voor zijn kunstwerken: vooral materiaalkennis en technieken.
Bij Kunst en Stijl, de galerie van Joost Bosman in Doesburg was zijn eerste expositie. Later zocht Henk Hulshof van Galerie 1880 de Krullevaars uit, die prompt verkocht werden. Onder de naam Arti-Flex wil hij meer bekend worden: Arti betekent kunstzinnig en flex betekent flexibel, kortom flexibele kunst.
Arti-flex is tijdens de Kunst10Daagse geopend van 11.00-17.00 uur. De tuin en de smederij worden ingericht met Bert’s ijzerkunstwerken. De middagen zal hij aan het werk zijn en belangstellenden mogen over zijn schouder meekijken.